Blog

verhuis

De tijd vliegt

Het is al een poos geleden dat ik nog iets schreef maar echt waar, de tijd vliegt voorbij. Dan denk je dat je ruim op voorhand begonnen bent aan de verhuis maar er komt toch meer bij te kijken dan verwacht. En voor jullie je afvragen ‘waar zitten ze nu?’: nog in België! Dus nee, nog niet verhuisd maar wel hééééél binnenkort. Gisteren hebben we onze camionette volgeladen om vandaag/morgen te vertrekken richting Dordogne, want dinsdag tekenen we de koopakte … spannend !!!  En daarna is het verhuizen 😀

Verandering, verhuis

Salut baas, hallo Chef

Mijn ventje heeft vorig weekend afscheid genomen van zijn werk. Hij heeft 25 jaar loondienst achter de rug en hij denkt dat hij ervan af is om voor een baas te werken. Haha, dan heeft ie nog niet aan mij gedacht. Ik zal hem wel kunnen bezighouden 😉

Tdoet natuurlijk wel raar om te beseffen dat je nooit meer naar je werk hoeft te rijden. En ikzelf vind het wat angstig want we moeten het nu zelf kunnen redden hé. We zijn toch allemaal opgevoed met de gedachte “vast werk, dat geef je niet op”. Maar wij dus wel :/

Ikzelf moet nog een 2 weken werken en het is aftellen hoor. Maar dit betekent ook dat de verhuis dichterbij komt! Ik ben dus nog altijd bezig met opruimen maar vaak heb ik het gevoel dat ik dubbel werk doe. Ik moet spullen uithalen om te kunnen sorteren dus dan ligt alles vol. Maar ons huis staat sinds een tweetal weken ‘Te Koop’. Als er bezoekers komen, moet alles natuurlijk mooi&proper liggen … dus mag ik alles weer opbergen. Zo raak ik er natuurlijk niet hmmm. We duimen alvast dat ons huis snel verkocht wordt.

bed n breakfast, verhuis

Opruimpogingen

De afgelopen weken is het prachtig zonnig weer in België en ik zie mijn gebruind velletje dag na dag witter worden. Ik word terug een bleekscheetje maar dat komt omdat ik de hele tijd bezig ben op zolder met opruimen, weggooien, inpakken, … En tot mijn schande moet ik bekennen dat 95% van de spullen op zolder van mij zijn?! Theelichthouders, kaarsen in alle maten, decoratiemateriaal, bloempotten, breiwol en modestoffen … alles à volonté. Ik zou eigenlijk een winkel kunnen beginnen 🙂 Daarnaast staan er ook nog allerlei souveniers van mijn kinder-, jeugd- en unieftijd en hierin een selectie maken vind ik echt moeilijk. De eerste schrijfpogingen, schoolrapportjes, al mijn cursussen van mijn opleiding Geschiedenis waar ik zo voor heb afgezien, … dat kan ik toch niet weggooien? Maar als ik zo blijf ‘opruimen’, zullen we nog mogen bijbouwen in Dordogne om alles te kunnen stockeren en het is al zo’n klein domein 😉

bed and breakfast, chambres d'hôtes, Verandering

Compromis de vente

Stef & ik zijn momenteel in Dordogne want gisteren hadden we om 10u afspraak bij de notaris, samen met de huidige eigenaars Chantal & Guy voor het tekenen van de compromis. Natuurlijk waren wij een beetje nerveus, hoe zou je zelf zijn als je een huis gaat kopen, en in ons geval gaat het over een heel domein: groot huis, klein huis, zwembad, garage en dat alles op een terrein van 11.000 m², én eigenlijk gaat het ook over een heel ander leven. Goh, we kunnen het soms nog niet geloven dat het werkelijkheid wordt!

Het document van de compromis bestaat uit 35 pagina’s, vaak juridische tekst, én dan nog eens in het Frans. Normaal leest de notaris alles voor, dus wij hadden ons verwacht aan een 3 uur durende sessie en hevige koppijn nadien 🙂 maar gelukkig was het een jonge assistent die het document vlot doornam en er in 1 uur doorgefietst was. En dan was het tijd om alles te ondertekenen en natuurlijk kreeg mijn ventje de kramp in zijn hand, maar dat is wel verstaanbaar zeker als je zo’n 100 keer je initialen en/of handtekening moet zetten 🙂

En ja, dan kom je terug buiten en ben je ZOT gelukkig! We zijn dan ook nog eens héél lekker gaan eten, waarvoor dank Chantal&Guy! En de namiddag/avond hebben we met hen doorgebracht op ‘ons gezamelijk’ domein. Zó zalig vertoeven daar, goh amai, we geraakten er bijna niet weg 🙂 En dan vanmorgen het besef dat we nog voor zo’n 2 maand terug naar België moeten om onze vooropzeg uit te doen … diepe zucht … we hadden even de zalige droom dat we hier al woonden …

bed and breakfast, Verandering

De eerste stappen zijn gezet

Het begon met “we moeten ons huis in België verkopen!” Dus ik begon als een kip zonder kop overal op te ruimen en zag voornamelijk hoeveel werk met dat nog zou kosten. Gelukkig is daar mijn waakzaam ventje om me te kalmeren en pakte ik het verstandiger aan. In eerste instantie wil ik in alle kamers de persoonlijke & overbodige spullen wegdoen zodat we foto’s kunnen nemen om het huis op internet te koop te zetten. We hebben hier 12 jaar graag & gelukkig gewoond maar als we eerlijk zijn, dan voelt het niet meer aan als ‘thuis’ sinds we van de Dordogne terugkwamen. Ik heb meer  last om afscheid te nemen van alles wat ik verzameld heb (ik moet echt dingen wegdoen anders zijn er 5 verhuiswagens nodig), en van het feit dat we onze vissen zullen moeten achterlaten. Onze 4 kippen én koppig haantje wil ik zowiezo meenemen, maar ik zit Stef al de oren van zijn hoofd te zagen dat ie dan zéker een omheining van minstens 1 meter hoog en liefst ook een halve meter diep moet maken, zodat ze veilig zijn voor eventuele vossen. En voordat mensen al schrik hebben dat ze ’s morgens vroeg wakkergekraaid worden, we zouden de dieren helemaal achteraan het terrein plaatsen, vér van de chambres d’hôtes zodat men gerust kan uitslapen

Daarna was het “we moeten ons ontslag indienen!”. Stef is van nature een optimist en denkt dat we in september al kunnen verhuizen naar Dordogne. En dus wil hij zeker nu al zijn ontslag indienen zodat we vrij zijn om te verhuizen zodra de koop officieel is. Dat mijn ontslagtermijn 4 weken langer duurt, is mijn probleem volgens hem. Hmmm, ik zie hem er nog toe in staat om al alleen te vertrekken.

Mijn eerste afscheidstraantjes heb ik ondertussen ook gelaten toen ik salut moest zeggen tegen de toffe madammen van mijn wekelijkse naailes. Het was de laatste les en iedereen was bezig van ‘tot volgend jaar…’ en tja, daar zal ik niet bij zijn. Hopelijk houden ze me op de hoogte van hun creaties en wie weet kunnen ze eens op cursus komen naar Dordogne: ’s morgens naailes en ’s middags uitrusten aan het zwembad of de streek verkennen? Tis maar een ideetje hé  😉

Momenteel zijn we op reis in de Provence en nee, we hebben de lotto niet gewonnen. We hadden dit al vorig jaar geboekt en konden niet meer annuleren. En aangezien ons verlof toch goedgekeurd was, zijn we maar vertrokken. Ook dachten we “tis onze laatste vakantie in juni, volgend jaar zijn we hopelijk druk aan het werk, dus kunnen we er dit jaar nog maar eens van genieten”. Maar eerlijk gezegd lopen we wat verloren. Allé vooral Stef dan, want ik kan me nog bezig houden met lezen en breien. Maar we hebben allebei het gevoel van ‘we zitten in de verkeerde streek van Frankrijk!’